Har(d)t beschadigd.

Holly en Susie waren even hot op het internet.
Een hond met een dwarslaesie en een doof en blind oud hondje die gelukkig zijn.
Maar we weten allemaal hoe snel we weer doorgaan naar de volgende scene……
Het volgende filmpje, de volgende foto….

Een dier helpen en gelukkig maken is een enorme overwinning en geeft veel voldoening, hoe prachtig is dan dat het ook nog in een relatief korte tijd gebeurd.

Sommige wonden hebben echter langer tijd nodig om te helen of helen niet meer helemaal.
Op Grace één van mijn oude hondjes heb ik 9 jaar gewacht tot ik haar kon knuffelen, 9 jaar!!!

Een paar maanden geleden werd er een poes gebracht, een rode kater.
Zwierf al erg lang bij een middelbare school rond en kreeg hier en daar wat toegeworpen.
Niemand die hem hielp, niemand die hem zag….
Toen hij kwam was hij er niet zo best aan toe.
Mager, niesziekte, slechte vacht en koud.
Hij was best vriendelijk……….en daar begint zijn verhaal en dat van vele straatkatten rond scholen en studentenhuizen toch?
Leuk he een kitten, zo gezellig, geeft wat leven in je kale studentenkamer.
Maar dan, tja.
Word je als inmiddels volgroeide kat op straat gegooid, want je wist je buiten altijd wel goed te redden en ach zo’n student gaat verder en denkt niet meer aan je.

Vriendelijk maar afstandelijk was Mc Coy, genoot met volle teugen van de warmte, de medische zorg en elke dag al dat lekkere eten wat die vaste serveerster kwam brengen.
Zo nu en dan mocht er ook best een aai in het voorbij gaan gegeven worden, maar daar hield het dan wel mee op.
Tja, de meeste studenten zijn eigenlijk niet zo vriendelijk en gooiden die half afgevreten hamburger net te hard.
Mensen waren niet jou ding!!!

Eergisteren wilde Mc Coy met alle geweld in de kamer op de tafel zitten, vreemd te noemen want met honden had Mc Coy al helemaal niks.
Ik liet hem maar.
S ‘Ochtens was ik laat voor mijn doen en vond hem liggend op zijn zij.
Ik pakte hem op en hij mauwde zacht, draaide zich om in mijn armen als een baby en begon zacht te spinnen.

Oh, ik heb zoveel stervende dieren gezien en vastgehouden dat ik wist, ik hoef niet meer met mijn dierenarts te bellen.
Opgekruld tevreden spinnend in mijn armen ben ik rond gaan lopen met hem, gewoon zachtjes wiegend en pratend.
Op de laatste ronde door de boerderij ging ik op de tafel zitten.
De tafel waar hij sinds de vorige dag wilde liggen.
Hij strekte zijn pootje uit, raakte mijn gezicht aan………en stierf.
De wond van Mc Coy heeft gelukkig nog kunnen helen voor hij stierf.

Hij was bijzonder, maar verdomme dat zijn ze allemaal!
En ze worden gedumpt alsof het afval is, er worden nestjes gefokt omdat het zo schattig is.
Er worden dieren aangeschaft omdat het (even) zo gezellig is.

Ik nam de verantwoordelijkheid voor een mens die ik niet ken.
Ik zorgde de laatste maanden voor zijn of haar aangeschafte poes en nam alle zorgen en kosten op me.
Hoe vaak ik dat gedaan heb? is niet te tellen en ik deed het niet voor die mensen, ik deed het voor hen, voor de dieren.

Ik kreeg van Mc Coy het grootste cadeau wat je als mens kunt krijgen die laatste momenten, ik kreeg zijn vertrouwen.
ik kreeg de eer dat hij op me gewacht heeft om bij mij te sterven.
Zijn geheelde hart in mijn handen, de liefdevolle overgave aan het mijne.
Zijn laatste hartslag tegen mijn hart, zijn pootje op mijn door tranen verdronken wang.

Denk daaraan als je een dier neemt, die laatste hartslag komt!, zorg dat je erbij bent, het is het zo ontzettend waard.
Op een dag zal elk hart die laatste slag doen, er is geen ontkomen aan.
Niets, niets zal de dood tegenhouden die ons op een dag komt halen, het is onze enige zekerheid in dit leven.

Zorg dat het heel is als het stopt,
Zorg dat het heel is zolang het klopt.
Liefs Norma.