Deprilief, Jura zit op haar bankstel, meer doet ze eigenlijk niet. Ja dat en blaffen. Dagen achtereen zit ze daar trillend, angstig en blaffend naar alles wat langs komt. Wat we ook doen ik kan haar niet helpen. Als we haar onder dwang meenemen naar buiten drukt ze haar staart tussen haar benen en trilt, te erg opgesloten in zichzelf om er uit te durven. Ik ben wanhopig, hoe kan ik haar in godsnaam helpen. Haar psychische lijden zo groot dat ik me afvraag of dit zo nog wel kan. Of ik haar moet laten gaan.. Jura is tijdens de brand zwaar vergiftigd geraakt met koolmonoxide, ik heb haar reeds bewusteloos uit het huis gehaald. Jura haar voorgeschiedenis was natuurlijk ook niet fraai. En het huis was haar zo vertrouwde plek, weken bleef ze maar naar waar ooit de voordeur was lopen om haar vertrouwde plekje op te zoeken. Maar het was er niet meer. Alleen de geur van roet, rook en kadavers. Ze werd steeds onzekerder, steeds triester. En toen bleek ook nog dat ze door de koolmonoxide vergiftiging een hersenbeschadiging opgelopen had. Ik werd wakker en moest mijn ogen open doen, wakker worden vraagt dat van je. Ademen wil niet, ik stik bijna. In en uit Norma, ja zo gaat het goed. Adem in en uit… De grauwe sluiers in mijn hoofd dwarrelden voor mijn ogen en ik hield ze stijf gesloten. Weer een dag vechten tegen de […]

Read More →

Har(d)t beschadigd. Holly en Susie waren even hot op het internet. Een hond met een dwarslaesie en een doof en blind oud hondje die gelukkig zijn. Maar we weten allemaal hoe snel we weer doorgaan naar de volgende scene…… Het volgende filmpje, de volgende foto…. Een dier helpen en gelukkig maken is een enorme overwinning en geeft veel voldoening, hoe prachtig is dan dat het ook nog in een relatief korte tijd gebeurd. Sommige wonden hebben echter langer tijd nodig om te helen of helen niet meer helemaal. Op Grace één van mijn oude hondjes heb ik 9 jaar gewacht tot ik haar kon knuffelen, 9 jaar!!! Een paar maanden geleden werd er een poes gebracht, een rode kater. Zwierf al erg lang bij een middelbare school rond en kreeg hier en daar wat toegeworpen. Niemand die hem hielp, niemand die hem zag…. Toen hij kwam was hij er niet zo best aan toe. Mager, niesziekte, slechte vacht en koud. Hij was best vriendelijk……….en daar begint zijn verhaal en dat van vele straatkatten rond scholen en studentenhuizen toch? Leuk he een kitten, zo gezellig, geeft wat leven in je kale studentenkamer. Maar dan, tja. Word je als inmiddels volgroeide kat op straat gegooid, want je wist je buiten altijd wel goed te redden en ach zo’n student gaat verder en denkt niet meer aan je. Vriendelijk maar afstandelijk was Mc Coy, genoot met volle teugen van de warmte, de medische […]

Read More →