Rap,

Als je weggaat, neem een stukje van me mee, Een klein pluizig zwart bolletje werd in mijn armen gedrukt, zo klein zo teer. Mijn adem stokte in mijn keel en ik slaakte een diepe zucht van liefde. Zo klein nog en zo hulpeloos, maar zo levenslustig en vrolijk. Ondanks zijn donkere kleur verlichte hij de boerderij en onze harten. Spartelend, […]

Read More →

Dat mens,

Ik zit aan tafel, ik huil… Ze was klein, veel te klein voor haar leeftijd. Maar ze was vrolijk, altijd! De deur naar de poezenkamer kon je niet open doen, ja heel voorzichtig schuiven. Want ze zat er altijd voor. Zodra de stappen op de trap in haar oortjes kwamen zat ze vrolijk bedelend, hard miauwend te wachten. Ze zat, […]

Read More →

Het Cadeau,

Alweer een tijdje geleden op een morgen heel vroeg is Zjene overleden. Zjene was onze koe, onze dochter, onze vriendin. S’nachts gaf ze aan dat ze niet meer verder kon, na al die tijd van alles genoten te hebben, de gulzigheid waarmee ze at, genoot en blij was. Wilde ze vannacht niet meer eten. Met haar grote warme ogen keek […]

Read More →

Dieren lief en leed.

Dierenlief en leed. In een wereld vol ongekend leed, verdriet en verwaarlozing vind ik het soms moeilijk mezelf staande te houden. Het opvangen van kansloze, vaak al zieke dieren is zwaar. Nog zwaarder is het niet opvangen, simpel omdat er geen plek is en ik nee moet zeggen. Nou valt dat nee zeggen tegen mensen me steeds gemakkelijker, immers het […]

Read More →